soundtrip.

chill muna.

binago ko na ung playlist ko. 

nasa ilalim na sya dahil hindi magkasya ung tape sa gilid. wag magulat kung biglang may tumunog.  

oo, puro kate nash yan. 

walang pakealamanan paborito ko sya ngaun eh. 

15 tracks yan. somewhere, somehow makaka-relate kayo. <3

listen to em all.

enjoy boys and girls :)

peace love and good music,

C 

out and proud.

naghayskul ako sa isang eksklusibong paaralan para sa mga babae. talamak ang on relationship sa eskwelahan na katulad sa amin. sanay na ko sa relasyon na hindi pa masyadong tanggap ng lipunan. teka. uulitin ko ung statement na un. sanay na ko sa babae sa babae na relasyon. pero ung the other sex around hindi pa ko masyadong expose sa totoong buhay. pero hindi rin naman ako ignorante. may nabasa na akong libro tungkol sa boy love. at gusto ko lang linawin na hindi ako tutol sa ganitong klaseng pagmamahalan. 

at isa pa, hindi tungkol sa akin ang entry na ito. 

at panghuling hirit, straight po ako. LMAO.

kagabi may isinuwalat na sikreto ang isa sa mga malalapit kong kaibigan. isa daw ako sa mga trustees niya. EHEM. hindi na niya maatim ang kanyang pananahimik kaya sinabi na niya. nakakagulantang sa una. hindi ako makapaniwala sa mga sinabi niya. sa mga kinwento niya. sa sikreto niya. spell dirty little secret. pero pagkatapos ng ilang minuto nahimasmasan din ako. pinakilala din niya sakin kagabi si partner... sa ym. 

hindi ko alam kung anu ung naramdaman ko. hindi naman ako kinilabutan. parang ang weird din naman kung sasabihin ko na kinilig ako. pero sa palagay ko ung huli ung nararapat kong sabihin. tuwang tuwa talaga ko para sayo my friend! nag-uumapaw na kaligayahan para sayo dahil alam kong masaya ka.

at isa pa nga pala, hindi mo kailangan mag-sorry. una sa lahat, hindi ko alam kung para saan ang paghingi mo ng paumanhin? nagsosorry ka dahil yan ang sexual orientation mo? friend, hindi mo kasalanan yan. eh sa ganyan eh. hahaha. tinamaan ka, tinamaan sya. boom. pangalawa, hindi kita hinuhusgahan at wala akong balak husgahan ka. gaya ng sabi ko, at paulit ulit na sasabihin sayo, dahil un ang nararamdaman ko, nag-uumapaw ang kaligayahan ko para sayo. 

na-ooverwhelm lang din ako siguro dahil pers taym kong maka-encounter ng boy love. LOL. pinakita din ni partner kagabi ung mga larawan ng dates nila. andami! may mga ka-sweetan din. hindi naman ganun kalandi ung mga larawan, pero ung mga description ng larawan, ung ang malandeeeee! LMAO. 

grabe lang. dasal kami ng dasal kung kani-kaninong santo para lang mapadala na ung amin, grabe lang. naunahan mo pa kami! malandeee ka dear. hahaha. but seriously, really happy for you. 

isa pa nga pala.. my friend, hindi mo pwedeng sabihin na walang nagbago at may nadagdag lang. oo may nadagdag pero meron din nagbago. and trust me when i say that i like the change. :) malabo ba? haha. basta un na un. 

bottomline, still friends... and much closer :) 

maundy thursday-good friday.

dahil hindi ako relihiyosa inubos ko ang dalawang araw na ito sa pagtunganga at pakikipagkwentuhan. may tinda din kasi sila ate sheryl (anak ni tita agring) ng halo-halo at fishball. masarap ung halo-halo nila. homemade ung mga lahok. sila mismo ung nagluluto tuwing umaga nung minatamis na kamote, saging, sago at kung anu-ano pa. pinakapanalo ung leche flan nila! da best talaga! sa totoo lang hindi talaga un leche flan eh. pero dahil leche flan ang nakasanayang ilagay sa ibabaw ng halo-halo, kaya un. condensed milk lang un na niluto hanggang mabuo at maglasang caramel/leche flan. walang itlog kaya hindi un leche flan. basta masarap talaga. halos limang oras daw ung niluluto sabi ni ate layla (anak din ni tita agring). saktong sakto pala ung di-kahoy nilang lutuan. kung limang oras un sa ordinaryong kalan napinapaandar ng gasul, nako. good luck naman. 

si lola pelang ang lola ko sa tuhod. sikat ung sugarol sa malabya (isa sa mga baryo sa binukawan, bataan). mahilig talaga magsugal ung matandang un. hindi mo siya pwedeng istorbohin pag nagsusugal sya, kundi kakaen ka ng mura. hahaha. 

anyhoo, mayroong playing cards kaming nakita ni caresse na nakakalat sa bahay ng mga braza. at dahil wala kaming magawa, naglaro kami. wala naman kaming ibang alam na laro kundi solitaire, tri-peak, unggoy-ungguyan at pare-pares. tinanong ko kay ate layla kung pano ung tong-its tsaka pusoy dos. ang sagot ni ate layla hindi ka apo ni lola pelang kung hindi ka marunong magtong-its. at dahil jan, tinuruan niya kami. titser din nga pala si ate lay. madali lang ang tong-its at pusoy. kami lang ni caresse ang naglaban sa tong-its. hustler na kasi mga tao dun eh, newbie pa lang kami. 

tinapos ni santino ang dalawang gabing yan. natutukan kong mabuti ang buhay ni santino dahil sa marathon na ipinalabas ng channel 2. parang wala na kong na-miss na episode ni santino. grabe pala ung palabas na un. parang bawat chapter nakakaiyak. tear-jerker talaga. medyo nakakapikon lang si santino. pano ba naman, sobrang sumbungero kay bro. masyado pang-madaldal at ubod ng pakealamero. pero okay lang. pasalamat sya cute sya at mukhang inosente. at tsaka, okay din umarte si santino. very promising.

holy wednesday.

matagal na naming pinalano ang pagbalik sa bataan. dalawang taon na ang nakaraan magmula ng huli naming dalaw sa lugar. kaya ngaung bakasyon pinag-ipunan namin ang muling pagbisita sa mga kamag-anak ni mama. ang balak ni mama uuwi kami ng sabado. bale, tatlong araw lang talaga na bakasyon un. 

wednesday ung nakatakda naming pag-alis. isang araw bago un inihanda ko na ung mga gamit ko. hindi naman ako excited. hindi talaga. medyo naparami ata ung naimpake kong damit. dahil nauna akong mag-impake at medyo naparami nga ang aking damit (aaminin ko, medyo marami nga ung dala ko. parang pang-isang linggo na biyahe!) nasabihan tuloy ako ni caresse ng dun ka na ba titira? tinirhan mo pa ba ko ng damit?

so aun na nga, umalis kami ng mga 1:30pm dito sa manila. dumating kami dun ng mga 4pm ata. basta dalawa at kalahating oras lang ung biyahe. dun kami tumuloy sa bahay ng pinsan ni daddy (tatay ni mama), kila tita agring (tita tawag namin kasi ate ang nakasanayang tawag ni mama eh, para lang consistent.). nakakapanibago. spell probinsya. sa likod ng bahay nila tita agring meron silang maliit na bukid. haha. oo, bukid nga. merong mga manok tsaka baka tsaka maraming halaman. may taniman sila ng sili tapus andaming puno. marami ring puno ng mangga. pinaka nakaka-aliw dun ung lutuan nila. 

anu nga bang tawag dito?  basta kahoy ung ginagamit nila pangluto. ang panget lang kasi syempre mangingitim ung mga kaldero nila kasi nga ung yellow flame ung nakakapag-uling. kaya nga hindi masyado mauling ung sa kalan dito sa manila kasi blue flame ung lumalabas. wala lang. 

naabutan namin sila tita na nagluluto ng  suman. peyborit. nung huli naming punta dun un sobrang nagustuhan ko ung suman na gawa niya, dahil na din siguro sa latik na gawa din nya. basta ang sarap talaga. walang katumbas. haha. 

isa pang nakakatuwa dun sa pamilya na un, halos lahat ng anak nila andun sa bahay nila. matatanda na mga anak nila tita agring at tito milo. nag-rarange ung edad nila mula 22 hanggang 37. lima sa anim nilang anak andun sa bahay nila, pwera ke kuya wendell na kapitbahay nila. nakakatawa lang meron naka-engrave na braza family (apelyido nila) sa may pinto nila. literal na pamilya talaga ang nakatira dun. wala lang share ko lang. 

bongga ang hapunan namin nung miyerkules na un. hinandaan kami ni tita agring ng bulaklak ng himbabao. gulay un sa bataan. kakaiba ung itsura. pero masarap. pers taym kong makakain nun. sarap. 

malamig din pala sa bataan. andami kasing puno. un nga lang medyo maraming langaw at lamok kasi nga maraming prutas tsaka may mga hayop pa sa likod-bahay. pero okay lang ung mga langaw dun organic. halaman lang dinadapuan. ung mga lamok dun malalaki! ay nako, parang naka-zoom in pag dinapuan ka. kitang kita mo talaga. pero ewan ko ba, parang ilag mga lamok samin. hindi kami nakagat. siguro ayaw sa dugo ng taga-maynila. baka nadudumihan samin. owell papel. 

lunatic scientist part I

lunatic scientist ang yahoo messenger id ng kapatid ko. at oo, ang kwento na ito ay tungkol sa pakikipagsapalaran ni lunatic scientist. ipinakikilala ko sa inyo si chinx. XD

likas na tamad ang kapatid kong si chinx (o mas kilala bilang caresse). tatlong araw na ang nakakaraan ng labhan ni mama ung mga kobre kama namin. kung nasa tamang pag-iisip ka lalagyan mo na kinagabihan ng sapin ang iyong higaan bago matulog. at dahil normal akong tao, nilagyan ko ung akin. eh ano naman pakealam ko sa kama ng baliw kong kapatid, kaya ung akin lang talaga ang inayos ko. pagka-akyat nya sa kwarto namin ang sabi ba naman sakin "baket ung iyo lang nilagyan mo? hindi mo pa nilagyan ung akin". "kapal mo naman.", sagot ko.

dahil ayaw ni mama na natutulog kami ng walang sapin, pinatong na niya sa kama ni chinx ung kobre kama kahapon. 

kagabi umakyat si mama para tignan kung nalagyan na ng sapin ang kama ng baliw niyang anak. at bumungad sa kanya ang hubad na kama at mga unan.   ang tamad talaga ng kapatid ko. 

mama: ang tamad mo talaga! hindi ka ba nangangati? 

chinx: HINDI!

mama: ayan na nga o! ilalagay mo na lang!

chinx: mama, okay lang naman ako na walang sapin.

mama: ilagay mo yan! aasinan ko yang kiki mo!

hindi pa din gumalaw ang magiting kong kapatid. tigasin talaga yan eh.

mama: ay teka. ayaw mong maniwala ah.

bumaba si mama at makalipas ang ilang minuto. dinatnan sa kwarto si chinx na hindi pa din kumikilos. at oo, may dalang garapon si mama.... garapon ng rock salt. 

mama: hindi ka pa din gumagalaw? tinatantsa mo pa talaga kung kukuha ako ng asin ah!

chinx: ikaw kasi eh! nung nilabhan mo hindi mo pa nilagyan ng sapin.

mama: ay ang kapal ng mukha mo. 

chinx: lalagyan ko na.. bumaba ka na kasi mama.. umalis ka na dito..

mama: ay hindi! aasinan ko talaga yang kiki mo. ayusin mo yan. aakyat ulit ako. babalikan ko talaga yan. pag yan hindi ayos bubudburan ko yang kiki mo. bubudburan ko talaga yang kiki mo ng asin tignan lang natin. meron pa dung chili powder. tinadtad na sili. talagang aasinan kita. ilang araw na yang ganyan ah. ayusin mo yan!

at dahil ayaw niyang mabudburan ng asin, naglagay na sya ng sapin. panis!

... dahil likas sa akin ang pagiging tsismosa, mula ngayon magbabahagi na ko ng mga nangyayari kay lunatic scientist. isa sa pinaka-nakakaaliw na nga tao sa buhay ko ang aking mga kapatid. kung anu ano mga kabaliwang pinaggagawa. abangan ang susunod na kabanata ng pakikipagsapalaran ni lunatic scientist. XD

... isusulat ko din ang mga kalokohang pinaggagagawa ng kapatid kong si yuan. XD at papangalanan nating spiderpig ang kanyang kwento. abangan!

never explain.

second year high school ako nung nabasa ko ung isa sa mga quotable quotes na hindi ko makakalimutan. kausap ko pa nun si shierra sa telepono. wala lang.. gusto ko lang banggitin si shierra. 

"never explain. your friends don't need it, your enemies won't believe it."

yan na yata ung isa sa pinaka-sensible quote para sakin. at hanggang ngayon, dala dala ko yang katagang yan. never explain. 

una sa lahat, hindi ako magaling magpaliwanag. hindi ako marunong mangatwiran. kaya dahil jan, madalas hindi ko na lang sinusubukang magbigay linaw. pangalawa, ayoko din ung mga taong mahilig magpaliwanag, period.

ayoko talaga sa mga nagpapaliwanag. ako kasi talaga ung tipong walang pakealam. minsan pa nga namimis interpret ng mga tao ung pakikisimpatiya o pagdamay ko sa pagkakaroon ko ng malasakit o concern. magkaiba ang sympathy sa concern. nililinaw ko lang. kung magpapaliwanag ka sakin hangga't hindi ko hinihingi ung paliwanag mo, o hangga't hindi kita binibigyan ng permisong magbigay linaw, MAG-AAKSAYA KA LANG NG LAWAY. dahil nga wala akong pakealam, hindi ko din iintindihin ung mga sasabihin mo. sayang lang ung oras at laway mo. 

hindi rin ako matanong na tao. depende na lang kung interesado ako sa'yo o sa kwento mo. saka pa lang ako magtatanong o makikipagkwentuhan ng bonggang bongga. 

at oo.. namimili din ako ng kausap. likas akong madaldal at makwento, pero depende un sa taong kaharap ko. 

isa pa nga pa lang balahura kong katangian... magaling akong magpanggap. akala mo nakikinig ako pero ang totoo... HINDI. hahahaha. kapag wala talaga akong interes sa pinag-uusapan, magpapanggap na lang ako. buti nga nagpapanggap pa eh. :)) 

hindi ba j? tins? at S?XD

napunta na sa sarili ko ung entry na to. haha. 

...BAKET BA? BLOG KO TO. 

stories defy reason.

lahat ng bagay may rason kaya huwag agad gumawa ng konklusyon.

noong senior year ko nung hayskul nagkaroon kami ng retreat at recollection. isa sa mga nilecture sa amin ng aming facilitator na si Father Edwin ay ang paggawa ng mga tao ng kani-kanilang istorya para bigyang katwiran ang mga bagay na nangyayari sa kanila. hindi ako mahilig magpaliwanag kaya kayo na ang bahalang magbigay ng sarili niyong interpretasyon sa nabasa nyo.

pero dahil mahal ko kayo. ibabahagi ko sa inyo ung halimbawa ni Father Edwin samin. kunwari daw may magsyota. nakipagbreak si boy kay girl, at sinabi ang imortal na linyang "it's not you, it's me." syempre, iiyak ngayon si babae, mag-iisip. iisipin niya knug baket sila naghiwalay, kung anung nagawa niya, kung anung mali sa kanya. at jan na magsisimula ang kanyang istorya. kung mayroon mababang self-esteem si babae maiisip nya na kaya nakipaghiwalay si lalake ay dahil panget sya, o  kaya  mabaho ang hininga, baka may putok... at kung anu ano pa! pero hindi ba malinaw na sinabi ni boy ang linyang "it's not you, it's me"? nakipagbreak si boy kay girl dahil may ginawa si boy o may something kay boy. at hindi kasalanan ni girl. 

malabo pa ba? bahala ka jan. XD

ang punto ko lang, hangga't hindi niyo alam ang totoong rason kung baket nagawa ng isang tao ang isang bagay. huwag kayong gagawa ng konklusyon. huwag niyong husgahan ung tao. at mas lalo nang huwag kayong gumawa ng sarili niyong bersyon ng kwento. kasi madalas dahil sa sariling "istorya" jan nagsisimula ang samo't saring emosyon. galit, inis, hinanakit. ang pinakamalala, ang pagsisi mo sa sarili mo.. kahit hindi naman talaga ikaw ung mali o ung may kasalanan.

ang labo ko ba? hahahaha. 

isang magandang halimbawa ang pelikulang he's just not that into you. bigla kong naalala itong topic na 'to dahil dun eh. haun lang.